او از کودکی علاقه خاصی به فوتبال نداشته و حتی امروز هم فوتسال را بیشتر به دلیل دعوت شدن برای مسابقات تجربه میکند. ورزش مورد علاقه و تخصص اصلیاش، شنا است؛ رشتهای که حدود ۱۱ سال است آن را دنبال میکند.
کمیل از ششسالگی شنا را شروع کرده، اما شروع این مسیر برایش برخلاف چیزی که شاید تصور شود، با علاقه و شجاعت همراه نبوده است. خودش میگوید از آب میترسیده و ترس زیادی داشته است. در آن دوره، خانوادهاش از پزشکان شنیده بودند که شنا میتواند برای او مفید باشد و همین موضوع باعث شد وارد این رشته شود.
اما آنچه ابتدا شاید یک انتخاب برای بهتر شدن شرایطش بود، کمکم تبدیل به موفقیتی جدی شد. کمیل در شنا پیشرفت کرد، در مسابقات مختلف شرکت کرد و حالا چند عنوان قهرمانی کشور در کارنامه دارد. او همچنین دورههای نجاتغریق را گذرانده و در حال حاضر ناجی درجه دو است، هرچند به دلیل سنش هنوز کارت رسمی آن را دریافت نکرده است.
او در کنار شنا، تجربه بازی در آب و واترپلو را هم داشته و میگوید بهطور کلی ورزشهای آبی را بیشتر از سایر رشتهها دوست دارد.
یکی از خاطراتی که از سالهای فعالیتش در استخر به یاد دارد، مربوط به نجات یک شناگر است.
پسری وارد استخر شده بود که شنا بلد نبود. کمیل و دوستانش به او گفته بودند از طناب جلوتر نرود، چون آن قسمت عمیق است. اما پسر دوباره به سمت قسمت عمیق رفت و در نهایت غرق شد. کمیل برای کمک وارد عمل شد، اما به تنهایی نتوانست او را بیرون بیاورد و با کمک دوستش که او هم ناجی بود، توانستند او را نجات دهند.
جالب اینکه آن فرد مدتی بعد دوباره به استخر برگشت و این بار شنا را یاد گرفت.
کمیل حالا خودش نیز به همسنوسالهایش توصیه میکند علاقهشان را دنبال کنند و اگر به رشتهای علاقه دارند، آن را رها نکنند.
برای آینده هم فعلاً برنامهای جز شنا در ذهن ندارد. خودش میگوید خیلی دقیق به آینده فکر نکرده، اما اگر قرار باشد این مسیر را ادامه دهد، احتمالاً شنا و مربیگری در همین رشته بخش اصلی زندگی حرفهایاش خواهد بود.












نظر شما