سالن اجتماعات شهید صبوری ادارهکل بهزیستی مازندران، اینبار میزبان رویدادی بود که قرار نبود فقط درباره نوجوانان و فضای مجازی سخن بگوید؛ قرار بود خود نوجوانان در آن حرف بزنند، دیده شوند، پرسشهایشان شنیده شود و در شکلگیری گفتگو سهم داشته باشند.
رویداد بزرگ استانی پیشگیری از آسیبهای اجتماعی فضای مجازی ویژه نوجوانان، والدین و مراقبان با شعار با هم برای یک دنیای دیجیتال امنتر و با حضور امالبنین محمدی مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری مازندران، علی شیرازی دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر مازندران، رقیه رحمانی مدیرکل بهزیستی استان، معاونین، روسای ستادی و شهرستانی، کارشناسان و تسهیلگران و جمعی از نوجوانان، والدین و مراقبان در سالن اجتماعات شهید صبوری ادارهکل بهزیستی مازندران برگزار شد.
این رویداد تلاش داشت موضوع آسیبهای فضای مجازی را از یک بحث صرفا کارشناسی خارج کند و آن را به گفتگویی نزدیک به تجربه واقعی نوجوانان و خانوادهها تبدیل کند؛ گفتگویی که در آن، مخاطب فقط شنونده نبود.
یکی از بخشهای متفاوت این برنامه، حضور یک دختر نوجوان و یک پسر نوجوان در جایگاه سخنران بود؛ دو نوجوان که از نگاه نسل خود درباره فضای مجازی، تجربه زیسته، فرصتها و چالشهای این فضا سخن گفتند و بخشی از دغدغههایی را بیان کردند که شاید در گفتگوهای معمول بزرگسالان کمتر شنیده شود.
در ادامه، یک آموزش جذاب و تعاملی با حضور نوجوانان برگزار شد؛ بخشی که در آن آموزش از حالت یکطرفه فاصله گرفت و نوجوانان در فرآیند برنامه مشارکت کردند. پرسش، پاسخ، تعامل و مشارکت مستقیم نوجوانان، فضای برنامه را از یک جلسه رسمی به یک گفتگوی اجتماعی نزدیکتر کرد.
اما یکی از متفاوتترین بخشهای این رویداد، از همان ورودی سالن آغاز شده بود؛ کارت هایی که در آن درخواست یک نوجوانان و والد در آن نوشته شده بود و در ادامه، بخشی از آنها در فضای همایش خوانده شد؛ درخواستهایی که هر کدام از زاویهای متفاوت به موضوع نگاه میکردند و به برنامه اجازه میدادند صدای واقعی مخاطبانش را به داخل سالن بیاورد.
این بخش، رویداد را به فضایی برای شنیدن صدای نوجوانان و والدین تبدیل کرد؛ نه فقط سخن گفتن برای آنها.
در کنار این بخشها، حضور کارشناسان، تسهیلگران و فعالان حوزه اجتماعی نیز فرصتی برای انتقال تجربه و طرح نگاههای تخصصی درباره پیشگیری از آسیبهای فضای مجازی فراهم کرد.
آنچه این رویداد را متفاوت میکرد، تلاش برای ایجاد یک گفتگوی چندصدایی بود؛ نوجوانی که از تجربه خود میگفت، والدینی که دغدغه فرزندشان را مطرح میکردند، مدیرانی که مسئولیت سیاستگذاری و حمایت را بر عهده دارند و کارشناسانی که باید میان این صداها و راهکارهای تخصصی پیوند ایجاد کنند.
«با هم برای یک دنیای دیجیتال امنتر» در این رویداد فقط یک شعار نبود؛ ایده اصلی برنامه این بود که برای ساختن فضای دیجیتال امنتر، باید همه در گفتگو حضور داشته باشند؛ بهویژه همان نوجوانانی که بیشترین حضور را در این فضا دارند.
نظر شما