گزارش تصویری|از طواف حیدر تا آغوش حسین؛

قاب‌ها سخن می‌گویند؛ از اقیانوس بی‌کران دست‌هایی که در نجف به تمنا بالا رفتند و چشم‌هایی که در غبار کربلا باریدند. این دیگر یک تشییع ساده نیست؛ این جغرافیای دلدادگی است که مرزها را در نوردیده است. فرزند ایران، در پناه مولا علی (ع) و در سایه‌سار حرم سیدالشهدا (ع) قد کشید تا به ما یادآور شود که مسیر خدمت، بی‌سرانجام نیست و انتهای آن به بهشت سرخ نینوا ختم می‌شود. تماشای این خروش بی‌انتهای جمعیت در بین‌الحرمین، تصویری از یک وداع تاریخی است؛ وداعی که نشان داد «شهادت»، نه پایان راه، که آغاز زنده شدن در قلب‌های یک امت است. سفرت بخیر مسافر خستگی‌ناپذیر وطن… کربلا تو را در آغوش کشیده است.