به گزارش روابط‌عمومی بهزیستی استان تهران؛ غروب جمعه‌ای پاییزی در بوستان ولایت تهران، اتوبوس هنوز حرکت نکرده بود، اما شوق زیارت در دل زائران موج می‌زد. برخی با ویلچر و عصا و با کمک دیگران سوار اتوبوس شدند؛ مسیر پیش رو طولانی بود، اما اشتیاق دیدار امام رئوف(ع) بر دشواری راه غلبه می‌کرد.
پس از طی مسیری ۱۵ ساعته، کاروان به مشهد رسید. با دیدن گنبد طلایی حرم مطهر، سلام‌ها و زمزمه‌ها درهم آمیخت و اشک شوق بر چهره برخی زائران نشست. خستگی راه نیز نتوانست اشتیاق آنان را برای زیارت کم کند و زائران پس از استقرار، راهی حرم شدند.
کاروان از صحن امام حسن مجتبی(ع) وارد حرم شد و با چای و شیرینیِ خادمان چایخانه حضرت مورد استقبال قرار گرفت. سپس زائران به صحن انقلاب رفتند؛ جایی که روایت یکی از مادران کاروان، جلوه‌ای از دشواری‌ها و دلبستگی‌های این سفر را بازگو می‌کرد.
این مادر که همراه خانواده‌اش به زیارت آمده بود، با اشاره به شرایط فرزندان و نوه‌هایش گفت: «با هر سختی بود بچه‌هام رو آوردم؛ نمی‌تونستم بدون اون‌ها برم. اگر خادمای آقا ما رو نمی‌آوردند، فکر کنم هیچ‌وقت نمی‌تونستم با این بچه‌هام بیام مشهد؛ آخه می‌دونید چقدر خرج داره.»
او از همراهی خادمان و آسان‌تر شدن سفر گفت و با قدردانی افزود که این بار توانسته است در کنار خانواده‌اش به زیارت امام رضا(ع) بیاید. در روزهای اقامت نیز زائران بارها به‌صورت دسته‌جمعی راهی حرم شدند.
این سفر با همراهی تسهیلگر مرکز مثبت زندگی ۵۵۷۷ و مشارکت خیرین برگزار شد و فرصتی برای زیارت گروهی افرادی فراهم کرد که برای رسیدن به حرم با دشواری‌های مختلف روبه‌رو بودند؛ سفری که برای آنان، مهمانی از جنس نور بود.
نظر شما