به گزارش روابط عمومی بهزیستی استان تهران، برنامه «همدلی و همراهی دو نسل» با حضور کودکان زیر ۱۲ سال مرکز شبه‌خانواده گلستان مهر رضا و سالمندان مرکز سالمندان آرام، با هماهنگی معاونت‌های توانبخشی و سلامت اجتماعی بهزیستی استان تهران و همراهی مدیریت بهزیستی شهرستان شمیرانات برگزار شد.
الهه سعادتی، معاون توانبخشی بهزیستی استان تهران در این برنامه، ارتباط میان نسل‌ها را یکی از مؤلفه‌های مؤثر در ارتقای کیفیت زندگی سالمندان دانست و گفت: «سالمندی نباید به معنای فاصله گرفتن از جریان زندگی اجتماعی باشد. سالمندان بخشی از حافظه، تجربه و سرمایه اجتماعی جامعه‌اند و هرچه زمینه حضور، گفت‌وگو و ارتباط آنان با نسل‌های دیگر بیشتر فراهم شود، احساس تعلق، مشارکت و پویایی اجتماعی نیز تقویت خواهد شد.»
وی افزود: «برنامه‌های بین‌نسلی صرفاً یک فعالیت مناسبتی نیستند؛ این برنامه‌ها می‌توانند بستری برای انتقال تجربه، تقویت همدلی، کاهش فاصله میان نسل‌ها و بازتعریف جایگاه سالمندان در جامعه باشند. نگاه بهزیستی نیز بر همین مبناست که سالمند، تنها دریافت‌کننده خدمت نیست، بلکه فردی برخوردار از تجربه، توانمندی و ظرفیت اثرگذاری اجتماعی است.»
سعادتی با تأکید بر ضرورت توجه همزمان به ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی سالمندی تصریح کرد: «کیفیت زندگی در دوران سالمندی فقط با خدمات مراقبتی تعریف نمی‌شود. ارتباط انسانی، احساس مفید بودن، شنیده شدن و حضور در روابط اجتماعی، از مؤلفه‌های مهم سلامت و بهزیستی سالمندان است و توسعه برنامه‌های مشارکتی و بین‌نسلی می‌تواند به تقویت این ابعاد کمک کند.»
در ادامه این برنامه، کودکان و سالمندان ساعاتی را در کنار یکدیگر گذراندند و با گفت‌وگو، بازی و اجرای برنامه‌های مشترک، تجربه‌ای متفاوت از ارتباط میان دو نسل را رقم زدند.
مهشید موقر، مدیر بهزیستی شهرستان شمیرانات نیز درباره هدف این برنامه گفت: «تلاش بهزیستی این است که چنین برنامه‌هایی صرفاً به مناسبت‌های تقویمی محدود نشود و زمینه‌ای واقعی برای شکل‌گیری ارتباط عاطفی و اجتماعی میان نسل‌ها فراهم شود. وقتی کودک در کنار سالمند می‌نشیند، با او گفت‌وگو می‌کند و خاطرات و تجربه‌های او را می‌شنود، ارتباطی انسانی شکل می‌گیرد که برای هر دو نسل ارزشمند است.»
وی افزود: «حضور کودکان، شور و نشاط تازه‌ای به فضای مرکز بخشید و در مقابل، سالمندان نیز با محبت، تجربه و روایت‌های خود، فضایی صمیمی و آموزنده برای کودکان فراهم کردند. این ارتباط دوسویه نشان می‌دهد که هر دو نسل می‌توانند برای یکدیگر منبع عاطفه، یادگیری و امید باشند.»
موقر تأکید کرد: «یکی از رویکردهای بهزیستی، تقویت حضور اجتماعی جامعه هدف و ایجاد فرصت‌هایی برای ارتباط بیشتر مراکز با جامعه است. برنامه‌های بین‌نسلی نیز می‌توانند مراکز را از فضای صرفاً خدماتی فراتر ببرند و به بستری برای مشارکت، تعامل و شکل‌گیری روابط انسانی تبدیل کنند.»
در بخش‌هایی از این برنامه، گفت‌وگوهای صمیمانه کودکان با سالمندان، شنیدن خاطرات و تجربه‌های آنان و لحظات مشترک بازی و شادی، جلوه‌ای متفاوت به این دیدار بخشید؛ جایی که تجربه یک نسل در کنار شور و سرزندگی نسل دیگر قرار گرفت.
«همدلی و همراهی دو نسل» یادآور این معنا بود که کودکی و سالمندی دو سوی جدا از زندگی اجتماعی نیستند؛ پیوند میان این دو نسل می‌تواند به انتقال تجربه، تقویت احساس تعلق و شکل‌گیری جامعه‌ای همدل‌تر و انسانی‌تر کمک کند.
نظر شما