وی با تشریح مفهوم خشونت و آسیب‌های ناشی از آن اظهار کرد: گروهی از صاحب‌نظران هر نوع رفتار خشونت‌آمیز بزرگسالان علیه کودکان و نوجوانان—از ضربه‌های خفیف گرفته تا حملات آسیب‌زای شدید—را نوعی کودک‌آزاری می‌شناسند. بر این مبنا، رفتار خشن، عملی است که از روی قصد و به طور عمدی انجام می‌گیرد و در شخص دیگر، درد یا صدمه جسمی ایجاد می‌کند. خشونت علیه کودکان اگرچه در نگاه اول پدیده‌ای فردی به نظر می‌رسد، اما با توجه به پیامدهای سوء آن که در نظم و سلامت جامعه اختلال و آشفتگی ایجاد می‌کند و منشأ بسیاری از رفتارهای انحرافی همچون سوءمصرف مواد و الکل، رفتارهای بزهکارانه، جرائم جنسی، فرار از خانه و بازتولید روابط خشونت‌آمیز در زندگی مشترک است، اقتضا می‌کند که این معضل جزو آسیب‌های اجتماعی بسیار جدی به شمار آید.
وی با بیان این‌که خشونت، فاجعه‌ای عمیق و دردناک است، افزود: قربانیان خشونت اعم از کودکان، زنان، افراد دارای معلولیت و سالمندان قدرت دفاع از خود را ندارند. از طرفی، از آن‌جا که خشونت خشونت می‌آفریند، کودکانی که در محیط‌های خشن پرورش می‌یابند، خود در آینده عاملان خشونت خواهند شد.
کارشناس‌مسئول اورژانس اجتماعی پیرامون بسترهای تشدید این آسیب تصریح کرد: مسلّم است که برخی کودکان بیشتر از سایرین در معرض خشونت قرار می‌گیرند؛ چنان‌که در خانواده‌های پرجمعیت یا دارای کودک معلول و مبتلا به اختلالاتی مانند اوتیسم یا بیش‌فعالی، اعمال رفتارهای خشن به‌طور مکرر بیشتر مشاهده می‌شود. علاوه بر این، افسردگی والدین رابطه مستقیمی با تنبیه فیزیکی دارد؛ مادران افسرده ممکن است به دلیل کاهش آستانه تاب‌آوری، واکنش‌های تنبیهی تندتری به رفتارهای کودک نشان دهند. همچنین مطالعات نشان داده‌اند در خانواده‌هایی که همسرآزاری رخ می‌دهد، میزان کودک‌آزاری ۱.۵ برابر بیشتر از سایر خانواده‌هاست و خشونت خانوادگی زمینه‌ساز مستقیم کودک‌آزاری است.
وی در پایان تاکید کرد: تماس‌های مرتبط با خشونت در خط ۱۲۳ مصادیق گوناگونی را در بر می‌گیرد که شامل کودک‌آزاری، همسرآزاری، سالمندآزاری، معلول‌آزاری، والدآزاری، خشونت سایر بستگان و رفتارهای خشونت‌آمیز خواهران و برادران بالای ۱۸ سال است که تمامی این موارد توسط کارشناسان و تیم‌های تخصصی مورد رسیدگی و مداخله قرار می‌گیرند.
نظر شما