خبر صبح/ گروه گزراش/ زهرا ژرفی مهر: توسعه، تنها در کارخانههای بزرگ و سدهای عظیم معنا نمیشود؛ گاهی توسعه، در دستان پینهبسته زنبورداری نهفته است که با وام بهزیستی، چرخ اقتصاد خانوادهاش را میچرخاند و گاه در راهروهای نیمهکارهی یک مرکز توانبخشی که قرار است مأمنی برای فرشتگان زمینی باشد. این گزارش، روایتی است از تلاقی همت خیرین، تلاش مسئولان و ارادهی مددجویان برای زیستن و بالیدن در شهرستان هشترود؛ سرزمینی که با تمام محرومیتها، سرمایهی اجتماعیاش را در مشارکت مدنی میجوید.
سکاندار سیستم؛ نگاهی به ساختارهای پیشگیرانه
محمود علیآبادی، ریاست ادارهیِ بهزیستی شهرستان هشترود، در تشریح وضعیت موجود، نگاهی سیستمی به مقولهی معلولیت دارد.
وی با اشاره به فعالیت ۱۳ مرکز غیردولتی تحت نظارت بهزیستی، این شبکه را بازوی اصلی حمایتی در شهرستان میداند.
علیآبادی اظهار کرد: در شهرستان هشترود حدود یکهزار و ۷۵۰ نفر فرد دارای معلولیت شناسایی شدهاند که با احتساب خانوادهها، جمعیتی بالغ بر هفتهزار و ۵۰۰ نفر تحت تأثیر مستقیم خدمات بهزیستی قرار دارند.
وی افزود: تمرکز اصلی ما در پنج سال اخیر، بر برنامههای پیشگیرانه بوده است. غربالگری سههزار و ۵۰۰ کودک در طرح بیناییسنجی و اجرای مشاورههای ژنتیک، گواهی بر این مدعاست که ما بهدنبال کاهش نرخ ورودی معلولیت هستیم.
علیآبادی در خصوص پروژهی عمرانی مرکز مهر تابان تصریح کرد: توسعهی این مرکز برای نگهداری شبانهروزی دختران، یک ضرورت اجتنابناپذیر است. با وجود ظرفیتهای خیرین بومی، برای تکمیل این ساختمان و تجهیز آن، نیازمند اعتباری حدود هشت میلیارد تومان هستیم که امیدواریم با همت خیرین و حمایتهای دولتی، به سرانجام برسد.
بابا غریب؛ خادم فرشتگان زمینی
رضا آقازاده، مشهور به بابا غریب، داستان متفاوتی از مدیریت را روایت میکند. وی که از سال ۸۵ و همزمان با تولد دخترش فعالیتهای خیریه را آغاز کرده، معتقد است این مرکز نه یک نهاد اداری، بلکه خانهای برای عاطفه است.
آقازاده گفت: من اینها را معلول نمینامم؛ آنها فرشتگان زمینی هستند. تمام تلاشم در این مرکز، فراهم کردن محیطی است که دختران دارای معلولیت ذهنی، در کنار حرفهآموزی، طعم زندگی را بچشند.
وی با اشاره به دشواریهای ساخت این مرکز افزود: این ساختمان با کمک مستقیم خیرین و دستان خودمان بالا رفته است. از زلزلهی بم تا امروز، دغدغهی من خدمت بوده است. اکنون در مرکز مهر تابان، مددجویان در سه سطح توانمندی مشغول کار هستند؛ از نقاشی با انگشت تا ساخت سنگهای مصنوعی تزیینی که همگی نشاندهندهی ظرفیتهای پنهان این فرشتگان است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: من خود را نه مدیر، بلکه نوکر این بچهها میدانم. هدف ما این است که با تکمیل طبقات دوم و سوم، اقامتگاهی شایسته برای دختران فراهم کنیم تا بار دوش خانوادهها سبکتر شود.
زنبوردار امید؛ اقتصاد مقاومتی در عمل
در گوشهای دیگر از شهرستان، بهزاد غفاری، نمادی از کارآفرینی مددجویانی است که از حمایتهای بهزیستی برای پایداری شغلی استفاده کردهاند. وی که کارش را با چهار کندوی سنتی شروع کرده، اکنون یکی از فعالان حوزهی تولید عسل و فرآوردههای دارویی زنبور عسل است.
غفاری اظهار کرد: هشت سال پیش بدون حامی کار را آغاز کردم، اما تسهیلات ۱۲۰ میلیونی دو سال پیش، نقطهی عطفی در کارم بود. نژاد زنبورها را به کارنیکا تغییر دادم و اکنون ۱۱۵ کندو دارم.
وی افزود: چالش اصلی ما هزینهی سرسامآور کوچ کندوها به مناطق گرمسیری مانند خوزستان است. اگر حمایت مالی مداوم نباشد، هزینههای کوچ، تمام سود کار را میبلعد. ما ظرفیت بالایی در تولید محصولات جانبی مثل زهرزنبور برای درمان بیماریهایی مانند اماس و سرطان داریم که نیازمند تجهیزات پیشرفتهی استخراج است.
غفاری تصریح کرد: با سرمایهای حدود یک میلیارد تومان، میتوانم این واحد تولیدی را به قطبی برای تولید داروهای طبیعی تبدیل کنم که هم برای منطقه اشتغالزایی دارد و هم ارزش افزودهی بینظیری ایجاد میکند. خانوادهی من، بهویژه مادرم، بازوی اصلی من در این مسیر سخت بودهاند.
نظر شما