به گزارش روابطعمومی بهزیستی خراسان رضوی، وی به تشریح رویکردهای تحولی این معاونت در قالب طرح سلام پرداخت و اظهار داشت: این طرح صرفاً یک اقدام جدید نیست، بلکه بازتعریف نحوه حضور بهزیستی در سطح محلات و در کنار خانوادههاست تا ارائه خدمات از الگوی متمرکز اداری به مدلی منعطف، محلهمحور و شبکهای تغییر یابد.
وی با رد برخی نگاهها مبنی بر ایجاد بار اجرایی جدید در استانها افزود: تجربه نشان داده است که حضور تسهیلگران و شبکهسازی در سطح محلات، هزینههای سربار را کاهش داده و دامنه پوشش خدمات را گسترش میدهد. طبق سنجشهای انجامشده، حدود ۱۱.۵ درصد از افراد جامعه (نزدیک به ۱۰ میلیون نفر) دارای درجاتی از محدودیت عملکردی هستند، در حالی که هماکنون حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار نفر تحت پوشش خدمات حوزه توانبخشی قرار دارند؛ این شکاف آماری نشان میدهد که باید با شناسایی ظریف و مویرگی، نیازهای حقیقی جامعه هدف را احصا کنیم.
معاون امور توانبخشی سازمان بهزیستی کشور درباره دغدغه مسئولان استانی پیرامون کمبود منابع و پروندههای پشتنوبتی تصریح کرد: وظیفه نخست سازمان در هر گام، شناسایی دقیق شناسنامهدار است. داشتن آمار و شاخصهای متقن از افراد دارای محدودیت، قویترین ابزار برای رایزنی، اخذ بودجه از سازمان برنامه و بودجه و جلب حمایت مجلس شورای اسلامی است و یک مدیر توانا نباید از آشکار شدن حجم واقعی نیازمندیها در جامعه هراسی داشته باشد.
عباسی با تبیین الگوی توسعه توانبخشی مبتنی بر جامعه (CBR) در برنامههای جدید خاطرنشان کرد: توانبخشی مبتنی بر جامعه با قدمتی بالغ بر سه دهه، دارای پوشش ۹۵ درصدی در مناطق روستایی است و از سال گذشته با ورود به طرح سلام، پوشش شهری آن به ۱۶ تا ۲۰ درصد رسیده است. هماکنون ۸۰۰ کانون دارای پایگاه فعال هستند و هدفگذاری ما دستیابی به هزار کانون تا پایان سال است.
وی جهت توسه این خدمات در ۱۷۵۰ محله باقیمانده بدون تحمیل هزینههای جدید، الگوی «محلات قمر» را پیشنهاد کرد و گفت: همانند ساختار خانه بهداشت و پایگاههای قمری در وزارت بهداشت، کانونهای اصلی و مراکز مثبت زندگی میتوانند محلات همجوار خود را به عنوان محله قمر پوشش دهند. در این راستا، تسهیلگران آموزشدیده نقش مدرس و شبکهساز را ایفا کرده و از صفر تا صد مراحل شناسایی، جذب نیروهای داوطلب، آموزش و تشکیل پرونده را در محلات فاقد پایگاه راه اندازی و پشتیبانی میکنند تا پنج مولفه سلامت، معیشت، توانمندسازی، توسعه مشارکتها و پیگیریهای تخصصی بدون نیاز به بودجه اولیه محقق شود.
معاون امور توانبخشی سازمان بهزیستی کشور بر ضرورت مستندسازی اقدامات تاکید کرد و افزود: یکی از نقاط ضعف موجود، عدم ثبت و ارزیابی دقیق دستاوردها در ۵ مولفه اصلی توانبخشی است؛ در حالی که مستندسازی دقیق، اصلیترین پایه برای دفاع از بودجههای درخواستی و تبیین اقدامات در شوراهای استانی محسوب میشود.
عباسی در بخش دیگری از سخنان خود به برنامههای سالمندی و لزوم ادغام طرحها اشاره کرد و اظهار داشت: دو برنامه کلان «آگاهسازی از محدودیتهای دوران سالمندی» و «ارتقای توانمندی سالمندان بر اساس الگوی یکپارچه» در قالب طرح جامع «مسیر مراقبت یکپارچه سالمندان» ادغام شدهاند تا با جلوگیری از موازیکاری، منابع مالی موجود بهینهسازی شوند.
وی ادامه داد: این طرح شامل شناسایی، اخذ رضایت آگاهانه، ارزیابی پایه در ۶ حیطه عملکردی (حافظه، تغذیه، سلامت حرکتی، شنیداری، دیداری و بیماریهای شایع نظیر دیابت، سکته و سقوط) و در نهایت ارجاع به تیمهای تخصصی است. اجرای این فرایند برای تمام سالمندان جامعه قابل انجام است و منابع پرداختی آن نیز به استانها تخصیص یافته است.
معاون امور توانبخشی بهزیستی کشور در پایان بر لزوم ارجاع متقابل و مطالبهگری از سایر دستگاهها تأکید کرد و گفت: برای سالمندانی که پس از ارزیابیها تحت پوشش مستقیم بهزیستی قرار نمیگیرند، نباید بلاک تکلیفی یا استرس ایجاد شود؛ بلکه باید با بهرهگیری از ظرفیت دانشگاههای علوم پزشکی، کمیته امداد و سایر نهادهای حمایتی، خدمات لازم پیگیری شود و دانشگاههای علوم پزشکی مکلف به ارائه خدمات پایه طبق وظایف قانونی خود به این افراد هستند.
نظر شما