به گزارش روابط عمومی بهزیستی استان اصفهان، نسیم نفر همزمان با روز جهانی پیشگیری از خودکشی، با بازتعریف این آسیب از منظر پیوندهای اجتماعی اظهار کرد: نباید به خودکشی به چشم یک تصمیم کاملاً شخصی نگریست؛ واقعیت این است که احساس درماندگی و ناامیدی در یک انسان، زنگ خطری از گسسته شدن حلقههای حمایتی در مدار زیست اجتماعی اوست.
یک مکالمه بدون قضاوت؛ مرز میان یاس و امید
وی پیشگیری از این آسیب را تکلیفی همگانی دانست و تصریح کرد: مسئولیت صیانت از روان انسانها بر دوش تکتک ما، اعم از خانواده، همکار، دوست و همسایه است. در بسیاری از موارد، نیازی به مداخلات پیچیده نیست؛ یک پرسش ساده و صمیمانه همچون «حالت چطور است؟» و گشودن فضایی امن برای شنیدن حرفهای فرد بدون داوری و سرزنش، میتواند افق فکری انسان را تغییر دهد و او را از انزوای کشنده نجات بخشد.
نقش راهبردی نهادهای اجتماعی و کانون خانواده
نسیم نفر با تبیین کارکردهای پیشگیرانه در بافت جامعه، ۵ محور اساسی را اولویت اقدامات دانست:
شناسایی زودهنگام نشانههای هشدار: توجه به تغییرات رفتاری نظیر گوشهگیری مفرط، ناامیدی مزمن و ابراز پوچی یا بیارزشی.
آموزش خانوادهها برای گفتوگوی امن: مهارتافزایی والدین و اعضای خانواده جهت بازگویی احساسات، بدون ترس از قضاوت شدن.
تقویت انسجام خانوادگی: تثبیت پیوندهای عاطفی در کانون خانواده بهعنوان اثباتشدهترین فاکتور محافظتی در علم رفتار.
حذف انگ (استیگما) از سلامت روان: تابوزدایی فرهنگی پیرامون صحبت از دردهای روحی و پذیرش نیاز به دریافت مشاورههای تخصصی.
دسترسیپذیر ساختن خدمات مشاوره: توسعه چتر خدمات بهداشت روان و تسهیل دسترسی گروههای آسیبپذیر، بهویژه در مناطق کمبرخوردار.
همافزایی همگانی؛ لازمه استحکام پلهای حمایتی بهزیستی
معاون سلامت اجتماعی بهزیستی استان اصفهان، پیشگیری از خودکشی را رسالت توأمان خانواده، مدرسه، فضای کار و نظام سلامت خواند و یادآور شد: مجموعه بهزیستی همواره در مسیر بازسازی و استحکامبخشی به پلهای ارتباطی و سازوکارهای حمایت روانی گام برمیدارد، اما این زنجیره حفاظتی بدون مشارکت مسئولانه و چشمهای بینای آحاد جامعه کامل نمیشود.
وی خاطرنشان ساخت: مراقبت از سلامت روان خود و اطرافیان یک تعهد اخلاقی و اجتماعی است و با تزریق امید و همدلی آگاهانه، میتوانیم دیواری استوار در برابر سقوط انسانها بنا کنیم.
نظر شما