به نام خداوند بخشنده مهربان
بهزیستی، تنها یک دستگاه اداری نیست؛ خانهی امیدیست که در آن، درد دیده میشود، شنیده میشود و درمان میشود. کاری که همکاران عزیز ما در سازمان بهزیستی انجام میدهند، فراتر از یک شغل است؛ رسالتیست برای بازگرداندن لبخند به کودکانی که هنوز طعم کودکی را نچشیدهاند، توانمندسازی افرادی که جامعه گاه از یاد میبرد، و ایستادن در کنار خانوادههایی که در سختترین لحظات زندگی، تنها امیدشان، دستان یاریرسان بهزیستی است.
این مسیر، مسیری آسان نیست. همکاران ما در اورژانس اجتماعی، در دل شبها و بحرانها، در خیابانها و کوچهپسکوچههای شهر برای ارائه خدمت حاضرند. کارشناسان مراکز تحت نظارت، با صبوری و مهربانی، لحظهبهلحظه در کنار سالمندان، کودکان بیسرپرست، افراد دارای معلولیت و آسیبدیدگان اجتماعی میمانند؛ روزهایی که خستگی جسم را از پا میاندازد اما ارادهی خدمت، هرگز خاموش نمیشود.
به مناسبت فرارسیدن هفته بهزیستی، بر خود لازم میدانم از یکایک همکارانم در اداره بهزیستی شهرستان نظرآباد، نیروهای پرتلاش اورژانس اجتماعی، مدیران و پرسنل مراکز مثبت زندگی، مدیران و کارکنان فداکار مراکز تحت نظارت شبانه روزی که با عشق، تعهد و ایثار، چراغ امید را در این سازمان روشن نگه داشتهاند، و همچنین شرکای اجتماعی، خیرین عزیز صمیمانه قدردانی مینمایم. آنچه شما هر روز انجام میدهید، شاید در نگاه اول دیده نشود، اما در عمق جان انسانهایی که یاریشان کردهاید، برای همیشه ماندگار خواهد ماند.
از خداوند متعال، سلامتی، توفیق روز افزون را برای شما و خانوادههای ارجمندتان آرزومندم و امیدوارم در سایهی همدلی و همراهی، شاهد جامعهای سالمتر و مهربانتر باشیم.
هنگامه شورجه
رئیس اداره بهزیستی شهرستان نظرآباد
نظر شما