تاریخ، گاه انسانهایی را به دنیا معرفی میکند که بودنشان، به اندازه یک عصر معنا میآفریند و رفتنشان، به اندازه یک ملت، داغ بر دل مینشاند.
امروز، ایران در سوگ شخصیتی چون رهبر شهید انقلاب نشسته است که برای میلیونها انسان، تنها یک رهبر نبود، پناهگاه روزهای اضطراب، صدای اطمینان در میان طوفانها و تکیهگاه دلهایی بود که آینده این سرزمین را در استواری او جستوجو میکردند.
شهادت، پایان راه مردان خدا نیست، آغاز حضوری است که دیگر در قاب زمان نمیگنجد.
پیکر مطهر قائد شهید امت حضرت آیتالله خامنهای(قدّساللهنفسهالزکیه)بر دوش مردم تشییع میشود، اما اندیشهاش بر شانههای تاریخ.
در این روز، اشکهای مردم، تنها اشک فراق نیست؛ بیعتی دوباره با راهی است که به بهای خون، استوار ماند. هر قدم در این بدرقه، روایت وفاداری است و هر نگاه، حکایت نسلی که قدر استقامت را میداند.
گاهی خداوند، بندگان برگزیدهاش را آنگونه به خویش فرا میخواند که پایان زندگیشان، آغاز ماندگاریشان میشود و در قلب تاریخ جای میگیرند.
اکنون، تنها یک روز تا وداع مانده است...
یک روز تا آنکه ایران، با همه داغی که بر دل دارد، قامت راست کند؛ اشک بریزد، اما خم نشود.
یک روز تا بدرقه رهبر شهید انقلاب، بزرگ مردی که رفت، اما راهش را در حافظه یک ملت به یادگار گذاشت.
رقیه رحمانی
مدیرکل بهزیستی استان مازندران
نظر شما