به گزارش روابط عمومی بهزیستی هرمزگان ؛ در میان هیاهوی اخبار روزمره، گاهی روایتی از دل روستاهای دوردست به گوش میرسد که نه تنها یک خبر، که سرودی از جنس «امید» و «خواستن» است.
اینبار، نور امید در شهرستان رودان، در قامت یک کارآفرینِ بااراده تبلور یافته است؛ فردی دارای معلولیت که تحت حمایت بهزیستی است، اما بندِ محدودیت را از پای ارادهاش باز کرده تا نه تنها بارِ زندگی خانوادهی چهارنفرهاش را به دوش بکشد، بلکه چراغ راهی برای همنوعان خود باشد.
داستان از یک جلسهی ساده اما سرنوشتساز آغاز شد. مددکار و مسئول فنی «مرکز مثبت زندگی بیکاه» در رودان، با رویکردی هوشمندانه و با تکیه بر «رغبتسنجی»، به جای ارائهی صرفِ کمکهای حمایتی، پتانسیلهای نهفته در وجود این مددجو را شناسایی کردند.
آنها به جای «ماهی دادن»، راه «ماهیگیری» را با تأمین سرمایهی اولیهی بلاعوض هموار کردند.شاید زیباترین بخش این ماجرا، ورود «معتمدین روستا» به میدان باشد. این اقدام، یک مدل موفق از «اجتماعمحور کردن» (CBR) است؛ جایی که مردم محلی نه به چشم ترحم، که با نگاهِ همیاری، در کنار مددجو قرار گرفتند تا شغل «کفاشی» به عنوان یک حرفهی پایدار، نهال امید را در حیاط خانهی این هموطن بارور کند.
توانمندسازی معلولان، بیش از آنکه نیازمند بودجههای کلان باشد، محتاجِ «تغییر نگاه» است. این اتفاق در رودان سه پیام استراتژیک دارد:این الگو ثابت میکند که معلولیت، ناتوانی در کار نیست؛ بلکه نیازمند بسترسازی است. وقتی سرمایه با مهارت و علاقه گره میخورد، نتیجهاش استقلال اقتصادی است.
هر قدمی که این کفاشِ پرتلاش در مسیر کسبوکار برمیدارد، پیامی رسا به سایر افراد دارای معلولیت منطقه است: «تو هم میتوانی». این یعنی تکثیرِ امید و تبدیلِ انفعال به پویایی.مشارکت معتمدین روستا نشان داد که وقتی بهزیستی با ظرفیتهای بومیِ یک منطقه ترکیب شود، ضریب موفقیت طرحهای حمایتی به شدت افزایش مییابد.
این کارگاه کوچک کفاشی در رودان، امروز فراتر از یک واحد صنفی، «ایستگاهِ تغییرِ باورهاست». مسیری که این مددجو آغاز کرده، نه تنها معیشت خانوادهاش را تأمین میکند، بلکه نویدبخشِ جامعهای است که در آن، معلولیت نه در حاشیه، که در متنِ تحولات اقتصادی قرار دارد.
به امید آن روز که چنین داستانهایی، نه یک استثنا، که جریانِ عادیِ زندگیِ همهی مددجویان ما باشد.
نظر شما