.
ساعت ۷ صبح بود و اداره بهزیستی سروستان طبق روال همیشگی درهایش را به روی مددجویان گشود. خانم «نرجس حیدری سروستانی»، کارمندی که دستانش با پروندههای مددجویان گره خورده بود، با لبخندی بر لب، تنها دو ساعت مرخصی ساعتی گرفت. نه برای تعطیلی، بلکه برای اینکه پیوندی ابدی ببندد و دوباره به میز خدمت بازگردد.
او به جای لباس سفید، لباس فرم بهزیستی را به جشن عشق برد. بدون آرایشهای پرزرقوبرق، اما با قلبی لبریز از شوق. او «بله» گفت، در حالی که ساعتِ دیوار، او را به جلسه ساعت ۱۱ فرا میخواند. دقایقی بعد از پیمان ابدی، او دوباره پشت میز کارش بود؛ جایی که لبخندش اکنون معنای تازهای یافته بود: لبخندِ کسی که عشق را در خدمت به دیگران یافته است.
این تصویرِ ماندگار از ایثار، تنها دل همکارانش را نلرزاند. آقای «حمید گودرزی»، مدیرکل بهزیستی فارس، با تماس تلفنی صمیمانه، این تعهدِ قلبی را ستود. ایشان در تماس خود، این اقدام را نه یک اتفاق، بلکه نمادی از «اخلاق حرفهای» دانستند که در آن، خدمت به خلق، بر شخصیترین شادیها اولویت مییابد.
تبریک به این زوج عزیز؛ که آغاز زندگی مشترکشان را با «تعهد به دیگران» پیوند زدند.
نظر شما