در شرایطی که ترکیب جمعیتی کشور با شتاب به سمت سالمندی پیش میرود، اجرای چنین طرحی در اهواز را میتوان اقدامی آیندهنگرانه و مسئولانه دانست؛ اقدامی که از امروز برای فردای شهر برنامهریزی میکند و میکوشد نیازهای نسل سالمند را در متن سیاستگذاری شهری، خدمات اجتماعی و زیست روزمره قرار دهد.
دکتر مهران کریمیان، مدیرکل بهزیستی خوزستان، با اشاره به روند رو به رشد جمعیت سالمندی در کشور و اهمیت اجرای این طرح بینالمللی اظهار کرد: بر اساس آخرین آمارها، در حال حاضر بیش از ۱۲ درصد جمعیت کشور را سالمندان تشکیل میدهند و پیشبینی میشود این رقم تا سال ۱۴۳۰ به بیش از ۳۰ درصد برسد.
وی افزود: ایجاد شهرهای دوستدار سالمند، یکی از مهمترین راهکارها برای پاسخگویی به نیازهای این قشر از جامعه است؛ چراکه این رویکرد، سالمندی را نه بهعنوان یک مسئله منفعل، بلکه بهعنوان بخشی موثر از حیات اجتماعی شهر به رسمیت میشناسد.
مدیرکل بهزیستی خوزستان ادامه داد: در همین راستا، تفاهمنامهای برای ارتقای کیفیت زندگی سالمندان و با هدف ایجاد بسترهای محیطی، اجتماعی و خدماتی مناسب برای این گروه، با نظارت ناظر ملی طرح و همکاری موسسه خیریه صالحین با مجری منتخب طرح منعقد شده است.
به گفته کریمیان، بر اساس مفاد این تفاهمنامه، طرفین در زمینههای ارزیابی وضعیت شهر، تدوین برنامه عملیاتی، آموزش و توانمندسازی ذینفعان، دعوت به همکاری آنان، اجرای شاخصهای شهر دوستدار سالمند و همچنین پایش و ارزیابی نتایج با یکدیگر همکاری خواهند کرد.
وی تصریح کرد: طرح «شهر دوستدار سالمند» با الهام از الگوهای بینالمللی و در چارچوب سیاستهای حمایت از سالمندان، در هشت بُعد اصلی تعریف شده است؛ ابعادی که شامل حملونقل، مسکن، فضاهای عمومی، مشارکت اجتماعی، مشارکت مدنی، احترام اجتماعی، خدمات سلامت و ارتباطات میشود.
کریمیان تاکید کرد: هدف از اجرای این طرح، ایجاد محیطی است که سالمندان بتوانند با حفظ استقلال، کرامت و امنیت روانی و اجتماعی، حضوری فعال، موثر و شایسته در جامعه داشته باشند.
آغاز این طرح در اهواز را میتوان نشانهای از تغییر نگاه به مسئله سالمندی دانست؛ نگاهی که از سطح مراقبت صرف عبور کرده و به دنبال بازتعریف جایگاه سالمندان در ساختار شهری، خدمات عمومی و روابط اجتماعی است. در چنین رویکردی، سالمندان نه گروهی نیازمند حاشیهنشینی، بلکه سرمایهای انسانی، فرهنگی و اجتماعی برای شهر محسوب میشوند.
اگر این طرح با مشارکت واقعی دستگاههای اجرایی، نهادهای مدنی، گروههای تخصصی و خود سالمندان پیش برود، اهواز میتواند به الگویی موفق در جنوب کشور برای سازگاری محیط شهری با نیازهای نسل سالمند تبدیل شود؛ الگویی که هم کیفیت زندگی را ارتقا میدهد و هم پیوند میان نسلها را عمیقتر میکند.
در نهایت، شهر دوستدار سالمند تنها به معنای مناسبسازی معابر یا توسعه برخی خدمات نیست؛ بلکه ترجمه عملی احترام به تجربه، منزلت و نقش اجتماعی کسانی است که سالها برای خانواده، جامعه و کشور سرمایهگذاری کردهاند. از این منظر، آغاز این مسیر در اهواز، یک تصمیم اجتماعی بزرگ و امیدبخش برای ساختن شهری فراگیرتر و انسانیتر است.
بر اساس روندهای جمعیتی، ایران در دهههای آینده با شتاب بیشتری وارد دوره سالمندی خواهد شد و افزایش سهم سالمندان از بیش از ۱۲ درصد فعلی به بیش از ۳۰ درصد تا سال ۱۴۳۰، ضرورت بازطراحی خدمات شهری و اجتماعی را دوچندان میکند.
اجرای طرح «شهر دوستدار سالمند» در اهواز، اگر بهصورت میانبخشی و مبتنی بر شاخصهای هشتگانه دنبال شود، میتواند به ارتقای کیفیت زندگی، کاهش انزوای اجتماعی، تقویت مشارکت مدنی و بهبود دسترسی سالمندان به خدمات منجر شود. در چارچوب شعار سال ۱۴۰۵، یعنی اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی، توجه به سالمندان تنها یک اقدام حمایتی نیست، بلکه سرمایهگذاری بر انسجام اجتماعی، آرامش عمومی و افزایش تابآوری جامعه در برابر تحولات آینده به شمار میرود.
منبع خبر:
نظر شما