وی با تشبیه وضعیت کنونی اورژانس اجتماعی به عملکرد آتشنشانی افزود: همانگونه که آتشنشانی پس از وقوع حریق برای مهار بحران اعزام میشود، اورژانس اجتماعی نیز اغلب در شرایطی مداخله میکند که کودکآزاری، خشونت خانگی یا سایر آسیبهای اجتماعی به مرحله حاد رسیدهاند؛ مسئلهای که نه ناشی از ضعف نیروهای تخصصی این حوزه، بلکه برخاسته از کاستیهای ساختاری، ضعف نظام پیشگیری اجتماعی و تأخیر در شناسایی و گزارش آسیبها در بستر اجتماعی کشور است.
فولادیان با تأکید بر ضرورت افزایش آگاهی عمومی درباره خدمات اورژانس اجتماعی افزود: در بسیاری از کشورها، شناخت مردم از شمارههای خدمات اجتماعی نزدیک به صد درصد است، اما در ایران هنوز بخش قابل توجهی از جامعه شناخت کافی از اورژانس اجتماعی و شماره ۱۲۳ ندارند.
رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور، کودکآزاری را پدیدهای ریشهدار و فرهنگی دانست و تصریح کرد: برخی رفتارهایی که امروز مصداق کودکآزاری تلقی میشوند، در گذشته بهعنوان بخشی از تربیت پذیرفته شده بودند. تغییر نگرش اجتماعی نسبت به این مسئله آغاز شده، اما هنوز در برخی مناطق و فرهنگها، این رفتارها عادی تلقی میشود.
وی با اشاره به وضعیت حاشیه شهر مشهد گفت: حاشیهنشینی، تنوع فرهنگی و مهاجرتهای گسترده، شرایط پیچیدهای را در برخی مناطق ایجاد کرده است. در بعضی از این مناطق، میزان کودکآزاری بالا اما میزان گزارشدهی پایین است؛ زیرا بسیاری از خانوادهها این رفتارها را مسئله تلقی نمیکنند.
فولادیان خاطرنشان کرد: پایین بودن آمار گزارشها لزوماً به معنای کاهش آسیب نیست، بلکه در بسیاری موارد نشاندهنده ضعف در آگاهی اجتماعی و فرهنگ گزارشدهی است.
رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور در پایان، داشتن دادهها و اطلاعات دقیق اجتماعی را لازمه سیاستگذاری مؤثر دانست و افزود: برای کاهش آسیبهای اجتماعی، باید نظام اطلاعاتی دقیق و جامعی وجود داشته باشد تا تصمیمگیریها بر پایه واقعیتهای اجتماعی انجام شود.
نظر شما