یادداشت| شانه‌به‌شانه مردم؛ از دل بحران تا بازگشت امید

هر بحران، هر جنگ، هر بلای طبیعی، ردی عمیق بر روان و زندگی مردم برجای می‌گذارد. در چنین شرایطی، نخستین گروه‌هایی که پا به دل حادثه می‌گذارند، تیم‌های اورژانس اجتماعی و نیروهای مددکاری و روان‌شناسی بهزیستی هستند. آن‌ها در کنار بازماندگان می‌ایستند، کودکی را که از شدت اضطراب به گریه افتاده در آغوش می‌گیرند، سالمندی را که داروی روزانه‌اش را جا گذاشته همراهی می‌کنند، به خانواده‌هایی که در شوک و سردرگمی‌اند راهنمایی می‌دهند، و نخستین حلقه امنیت روانی را دوباره می‌سازند.

در روزهای پس از جنگ یا بحران، خدمات بهزیستی تنها در کلمات خلاصه نمی‌شود؛ در عمل، در صحنه و کنار مردم معنا پیدا می‌کند.  
در همین روزهاست که نیروهای اورژانس اجتماعی با خودروهای ویژه خود، از دل یک زندگی به سرپناه بعدی می‌روند تا مطمئن شوند هیچ کودک آسیب‌دیده‌ای بدون حمایت روانی نمی‌ماند. روان‌شناسان مرکز مداخلات تخصصی، جلسات گروهی برای مادرانی برگزار می‌کنند که فرزندانشان شب‌ها با کابوس از خواب می‌پرند. توانبخشی سیار بهزیستی، ویلچرِ جا مانده سالمندی را تأمین می‌کند تا بتواند دوباره روی زمین سخت بحران حرکت کند. مددکاران اجتماعی، پرونده‌های خانوارهای آسیب‌دیده را تشکیل می‌دهند تا کمک‌های مستمر، هدفمند و تخصصی به آن‌ها برسد.

بهزیستی در بحران فقط مرهمی کوتاه‌مدت نیست؛ مسیری برای بازسازی بلندمدت است. کودکان در مراکز دوستدار کودک، بازی می‌کنند، می‌خندند و کم‌کم ترس‌ها را پشت سر می‌گذارند. سالمندان در کنار تیم‌های مراقبتی، دارو، آرامش و گفتگو پیدا می‌کنند. افراد دارای معلولیت، خدمات توانبخشی، تجهیزات کمکی و حمایت‌های معیشتی دریافت می‌کنند تا از جریان زندگی عقب نمانند. زنان سرپرست خانوار، در دوره‌های توانمندسازی و حمایت‌های اقتصادی شرکت می‌کنند تا دوباره بتوانند زندگی را اداره کنند.

این‌ها بخشی از آن صحنه‌هایی است که شاید در اخبار دیده نشود، اما هر روز در دل بحران اتفاق می‌افتد؛ صحنه‌هایی که بهزیستی را به نهادی انسانی، تخصصی و همراه مردم تبدیل کرده است.

آنچه ما را متمایز می‌کند، تخصص تنها نیست؛ قلبی است که پشت این فعالیت‌ها می‌تپد. باور داریم که هیچ‌کس نباید در بحران تنها بماند. حضور در کنار مردم، برای ما یک مأموریت سازمانی نیست؛ یک تعهد انسانی است.

بهزیستی در کنار شماست؛  
در روزهای جنگ، در ساعت‌های خاموشی، در لحظه‌های اشک و امید،  
تا زمانی که زندگی به خانه‌ها بازگردد و آرامش دوباره جاری شود.  

شکیبا کولیوند

مدیر روابط عمومی بهزیستی استان همدان