روانِ ما در الاکلنگ «امیدبه‌صلح» و «نگرانی‌از ادامه‌بحران»

به گزارش روابط‌عمومی اداره‌کل بهزیستی استان کرمانشاه؛ 

وقتی زمزمه‌ی صلح می‌آید، نفس راحتی می‌کشیم، اما وقتی امیدها کمرنگ می‌شود، سقوط روانیِ دردناک‌تری را تجربه می‌کنیم. 

روان‌شناسان به این حالت «خستگی‌امید» (Hope Fatigue) می‌گویند؛ فرسودگی ناشی از امیدواری‌های پیاپی و ناامیدی‌های پس‌ازآن که در نهایت به سرخوردگی و بی‌حسی ختم می‌شود.

برای محافظت از روان در این شرایط مبهم چه کنیم؟

 ــ «امید محتاطانه» جایگزین خوش‌بینی مطلق؛ 
خوش‌بینی مطلق می‌گوید: «فردا همه‌چیز تمام می‌شود». اما امید محتاطانه می‌گوید: «آرزوی آرامش دارم، اما می‌دانم فرآیندهای پیچیده، زمان‌بر هستند.» این نگاه مانند یک ضربه‌گیر برای روان شما عمل می‌کند.

ــ تمرکز بر «دایره کنترل»؛ 
در بحران، ذهن درگیر چیزهایی می‌شود که کنترلی روی آن‌ها نداریم (تصمیمات کلان، اخبار جهان). برای رهایی از استیصال، انرژی خود را به کارهای قابل کنترل برگردانید؛ پختن یک غذای گرم، مرتب کردن خانه، در آغوش گرفتن فرزند.

ــ لنگر انداختن در «اکنون»؛ 
ترس از آینده، قاتل آرامش است. وقتی ذهنتان شروع به فاجعه‌سازی کرد، با تمرکز بر حواس ۵گانه به «الان» برگردید. به خودتان یادآوری کنید؛ «در این لحظه و در این ثانیه، من و خانواده‌ام در امان هستیم.»

ــ رژیم سخت‌گیرانه‌ی اخبار؛ 
پیگیری لحظه‌ای اخبار پرنوسان، فقط ظرفیت روانی شما را می‌سوزاند و نتیجه را تغییر نمی‌دهد. اخبار را محدود به روزی یک یا ۲ بار، آن هم از منابع معتبر کنید.

ــ پذیرش مهربانانه‌ی «عدم قطعیت»؛ 
یکی از سخت‌ترین کارها در زندگی، تحمل «ندانستن» است. ما می‌خواهیم بدانیم بالاخره چه می‌شود تا برای آن برنامه‌ریزی کنیم. اما واقعیت این است که در بحران‌های بزرگ، عدم قطعیت تنها قانون ثابت است. به جای جنگیدن با این ابهام، آن را بپذیرید.

روابط‌عمومی
اداره‌کل بهزیستی استان کرمانشاه
. @behzisti_ksh ایتا
. https://ble.ir/behzisti_ksh بله

. https://www.behzisti.ir/service/province/kermanshah سایت