بحران، چه در قالب حوادث طبیعی و چه در شکل فشارهای بیرونی و التهابات ناشی از بدخواهی دشمنان که آرامش روانی جامعه را نشانه گرفتهاند، برای آحاد ملت صبور ایران اضطرابآفرین است اما برای فرزندان عزیز با اختلال اتیسم، این شرایط معنایی عمیقتر و دشوارتر دارد.
اتیسم نه یک بیماری، بلکه تفاوتی در ادراک جهان است. در روزهایی که فضای جامعه متاثر از اخبار حساس و فشارهای محیطی است، افراد این طیف به دلیل نیاز حیاتی به «ثبات» و «پیشبینیپذیری»، بیش از هر گروه دیگری در معرض آسیب قرار میگیرند. نوسانات خبری و تغییر در روالهای معمول زندگی، میتواند منجر به درهمشکستگی سازمان عصبی و فروپاشی حسی این عزیزان شود.
ما در ادارهکل بهزیستی استان مازندران، بر این باوریم که در این برهه حساس، تحقق شعار در گروی چند گام اساسی است:
اولویتبخشی به امنیت روانی و محیطی:
در شرایطی که کشور با چالشهای تحمیلی دستوپنجه نرم میکند، صیانت از آرامش افراد با اختلال اتیسم و خانوادههای صبور آنان باید در صدر اولویتهای خدمات اجتماعی باشد. مدیریت محرکهای تنشزا و ایجاد فضاهای امن برای پیشگیری از بحرانهای رفتاری، تکلیفی است که بر عهده تمامی نهادهای ذیربط و آحاد جامعه است.
حمایت حداکثری از پایداری خانواده:
خانوادههای سرافراز افراد با اختلال اتیسم در این روزهای پرالتهاب، ستونهای اصلی تابآوری هستند. آنها در حالی که خود در معرض فشارهای عمومی جامعه قرار دارند، مأمن بیقراریهای فرزندانشان هستند. وظیفه ما در نظام حمایت اجتماعی، تسهیل دسترسی به خدمات و استمرار زنجیره توانبخشی است تا تلاطمهای بیرونی، مانع رشد و استقلال این فرزندان نشود.
آگاهیبخشی و همبستگی اجتماعی:
عبور از چالشهای اتیسم در زمان بحران، یک «وظیفه همگانی» است. بسیار حیاتی است که در شرایط اضطرار، عموم شهروندان عزیز، شناخت دقیقی از نوع واکنشهای این افراد داشته باشند تا با درک تفاوتها، آغوش حمایت و همدلی جامعه را به روی آنان بگشایند.
اینجانب ضمن گرامیداشت روز جهانی آگاهیبخشی اتیسم و ابراز تقدیر قلبی از ایثار قهرمانانه خانوادههای بزرگوار و تلاشهای بیشائبه همکارانم در سراسر استان، تاکید میکنم که تعهد ما در بهزیستی مازندران، ایستادگی در کنار این عزیزان برای عبور ایمن از فراز و نشیبهای کنونی است.
امید است در سایه عنایات الهی و با تکیه بر آگاهی و مسئولیتپذیری جمعی، جهانی بسازیم که در آن هیچ تلاطمی نتواند حق زندگی عزتمندانه و آرامش فرزندان اتیسم ما را تحتالشعاع قرار دهد.
رقیه رحمانی












نظر شما