گاهی قدرت واقعی در ایستادن نیست، در خم شدن است.

آن‌جا که مدیری برای دلجویی از دل‌های سالخورده، سر تعظیم فرود می‌آورد و دست پینه‌بسته سالمندی را می‌بوسد.

آن لحظه دیگر فقط یک رفتار ساده نیست؛

ادای احترام به سال‌ها صبر، رنج، تجربه و زندگی است.

دکتر مجید درویشی با این رفتار نشان داد که مدیریت فقط در تصمیم‌گیری‌های بزرگ خلاصه نمی‌شود؛

مدیریت واقعی آن‌جاست که حرمت انسان‌ها، به‌ویژه سالمندان، با تمام وجود پاس داشته شود.

دست بوسیدن سالمند، بوسه بر تاریخ و خاطره یک نسل است؛

نسلی که امروز احترام و مهربانی، کمترین حق آن‌هاست.

تواضع در اوج مسئولیت، همان نقطه‌ای است که دل‌ها را فتح می‌کند؛

و چه زیباست مدیری که پیش از هر چیز، انسان بودن را معنا می‌کند.
 

کد خبر 174277

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 9 =

خدمات الکترونیک پرکاربرد