شهرقدس | چالش فرهنگ در پدیده جهانی ویروس کرونا

واژه فرهنگ از فرهیخته بودن و فرهیختگی می آید و نشان از شایستگی و بایستگی در شخصیت یک انسان به عنوان یک موجود اجتماعی است.

به گزارش روابط عمومی بهزیستی استان تهران به نقل از پایگاه جامعه شناسی ایران، حسین عباسی اقدم دانشجوی دکتری جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران و تحلیلگر مباحث اجتماعی در تازه ترین مطلب خود چنین آورده است: اینجا تداعی دو مولفه فرهنگ و اجتماع به چشم می خورد. منظور از مولفه اجتماع ماهیت انسان در اجتماعی بودن و مولفه فرهنگ نیز در واقع پدیده ای ست که ساخته و پرداخته بشر است.

 فرهنگ از مجموع آداب، رسوم، سنت ها، باورها، اعتقادات، نگرش ها و نوعی معرفت بر گرفته از علم است.

 فرهنگ در هر دوره ای از تاریخ، مقتضیات خاص خود را خواهد داشت و بنا به شرایط حاکم بر جامعه، فرهنگ مختص به آن توسط بشر طراحی و به مرحله اجرا و عمل می رسد.

  هر پدیده ای در فرایند شکل گیری خود با در نظر گرفتن عناصر و مفاهیم قابل توجه اعم از اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، دینی و مذهبی می تواند به نوعی از فرهنگ الهام گرفته و رابطه ای معنادار و مستقیم داشته باشد.

 پدیده ویروس کرونا به عنوان یک مسئله اجتماعی و بهداشتی در سطح بین الملی (پاندومی) و در سطح ملی (اپیدمی) شناخته شده است و در واقع بحرانی تحت عنوان تهدید علیه سلامت بشر گریبانگیر گروه های سیاسی و نظام های حکومتی در جهت مدیریت بحران شده است.

 متاسفانه به نظر می رسد بشر امروزی به جای مدیریت بحران با بحران مدیریت مواجه است که در نگاه اول چنین برداشت می شود ماهیت جهان امروز به تعبیر هابرماس، جامعه شناس شهیر آلمانی  جهان نظام است که بر جهان زیست حاکم بوده و غلبه کرده است، تفسیر این نظر از هابرماس، انتقادی تند بر نظام کاپیتالیستی ست و در شرایط حاکمیت این نظام، ماهیت اصلی سودجویی، منفعت طلبی و تمرکز سرمایه و قدرت در طبقه بورژوازی اعم از سیاستمداران،  سرمایه داران، ثروتمندان و ... می باشد و اینجاست که در واقع شکاف طبقاتی و نظام طبقاتی را به دنبال خواهد داشت؛ لذا سیاست های مدون در هر دولتی بر اساس حاکمیت نظام سرمایه داری یا کاپیتالیستی به لحاظ دوره بندی تاریخی مارکس جامعه شناس و فیلسوف آلمانی طراحی گردیده است.

 در نگاه دوم، به تعبیر نویسنده تنها راه مبارزه با چنین بحرانی، بایستی به شکل گیری فرهنگ هایی قابل توجه و حائز اهمیت توجه داشت تا بتوان افسار مدیریت بحران را در قالب همین فرهنگ در دست گرفت و بر آن حائل گشت. صرف نظر از نحوه پدید آمدن ویروس جدیدی با عنوان کرونا (کووید ۱۹) که زنگ خطری برای نابودی بشر در سطح ملی و بین المللی است، طراحی فرهنگ های رعایت اصول، مبانی و مقدمات بهداشتی، پروتکل های بهداشتی و یکنواخت شدن در این امر ملی و بین المللی است.

 پیشتر لازم به ذکر این نکته ضروری است که عادت های بشر غیرقابل پیش بینی ست، به طوری که به جای اعمال اجباری فرهنگی مبنی بر رعایت اصول و قواعد بهداشتی، اقدامات پیشگیرانه ای چون ریشه کن کردن یا در نطفه خفه کردن این پدیده جهانی و پاندومی است؛ چرا که بشر امروزه در دنیای مدرن و پیشرفت تکنولوژی قرار دارد و چنین اتفاقی می تواند خیلی سریع تر پیش آمده و پیگیری کرد.

 حال با رخداد یا رویداد چنین پدیده ای لازم است، زمینه های شکل گیری فرهنگی اساسی در ساختار خانوادگی و اجتماعی فراهم گردد تا از شیوع و پراکندگی این ویروس جلوگیری شود؛ اساس و پایه این فرهنگ در واقع نوعی تقابل با سنت دید و بازدید و اجرای برنامه های سنتی و به جا آوردن صله رحم است. در عالم تجدد با برقراری ارتباط از طریق شبکه های مجازی، صوتی و تصویری از طریق دستگاه های هوشمند در برابر این سنت قرار گرفت. پیامدها و عواقب ناشی از پدیده اخیر و تاثیر آن بر ساختار جامعه و ایجاد تحول در فرهنگ سنت در برخی از اقوام و قبیله قابل تحلیل و تشریح می باشد که بیش از این در این مجال نمی گنجد.

کد خبر 32351

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 6 =

دسترسی سریع به سامانه های الکترونیک