به گزارش روابط عمومی ادارهکل بهزیستی مازندران، رقیه رحمانی در آیین گرامیداشت هفته جهانی ناشنوایان که با حضور جمعی از مسئولان، فعالان حوزه ناشنوایان و اعضای جامعه ناشنوایان و کمشنوایان استان برگزار شد، با بیان اینکه گاهی سکوت، بلندترین فریاد یک انسان است؛ اگر جامعه گوش شنیدن داشته باشد، اظهار کرد: امروز نمیخواهم فقط درباره ناشنوایی صحبت کنم؛ بلکه میخواهم درباره انسان، کرامت، حق برابر و فرصت زندگی شایسته سخن بگویم.
وی افزود: هیچ انسانی نباید به خاطر یک تفاوت، از فرصتهای برابر زندگی عقب بماند؛ ناشنوایی نباید دیوار باشد، بلکه این جامعه است که باید دیوارها را بردارد.
افراد ناشنوا را با توانمندیهایشان ببینیم
مدیرکل بهزیستی مازندران با تاکید بر رویکرد توانمندسازی در بهزیستی گفت: ما انسانها را با محدودیتهایشان تعریف نمیکنیم، بلکه آنان را با توانمندیهایشان میبینیم.
رحمانی ادامه داد: فرد ناشنوا تنها دریافتکننده خدمات نیست. او انسانی است که میتواند آموزش ببیند، کار کند، خانواده تشکیل دهد، کارآفرین باشد، متخصص شود، هنر خلق کند و برای جامعه خود اثرگذار باشد.
وی تصریح کرد: اگر سیاستگذاری ما فقط به حمایت مالی و خدماتی محدود شود، هنوز بخش بزرگی از مسئولیت خود را انجام ندادهایم. هدف نهایی باید استقلال، مشارکت اجتماعی و زندگی با عزت باشد.
بیش از ۹ هزار و ۳۰۰ ناشنوا و کمشنوا تحت پوشش بهزیستی مازندران
رحمانی با اشاره به جامعه هدف بهزیستی استان گفت: امروز در بهزیستی مازندران بیش از ۹ هزار و ۳۰۰ فرد ناشنوا و کمشنوا تحت پوشش قرار دارند، اما پشت این عدد، ۹ هزار و ۳۰۰ داستان زندگی، خانواده، امید، استعداد و آینده وجود دارد.
مدیرکل بهزیستی مازندران همچنین با اشاره به اقدامات پیشگیرانه در حوزه شنوایی اظهار کرد: بیش از ۱۶ هزار نوزاد و شیرخوار در مراکز غربالگری شنوایی بهزیستی استان مورد بررسی قرار گرفتهاند؛ چراکه تشخیص زودهنگام میتواند مسیر یک زندگی را تغییر دهد.
رحمانی تاکید کرد: کار بهزیستی با تشخیص پایان نمییابد و از تشخیص و مداخله گرفته تا توانبخشی، آموزش، حمایت از خانواده، اشتغال و حضور اجتماعی، باید یک زنجیره کامل خدمت شکل بگیرد.
عدالت ارتباطی؛ مطالبهای فراتر از دسترسی به خدمات
وی یکی از مهمترین مطالبات جامعه ناشنوایان را عدالت ارتباطی عنوان کرد و گفت: اگر یک شهروند ناشنوا وارد بیمارستان، مدرسه، دانشگاه یا اداره شود و نتواند نیاز خود را بیان کند و پاسخ بگیرد، یعنی هنوز عدالت ارتباطی محقق نشده است.
رحمانی بر ضرورت دسترسی پایدار ناشنوایان به مترجم زبان اشاره، زیرنویس، فناوریهای ارتباطی و خدمات قابل دسترس تاکید کرد و افزود: این موارد باید از اقدامات موردی به رویههای پایدار تبدیل شوند.
زبان اشاره ایرانی؛ زبان ارتباط و حضور اجتماعی
مدیرکل بهزیستی مازندران با تاکید بر اهمیت زبان اشاره ایرانی اظهار کرد: زبان اشاره فقط حرکات دست نیست. برای بسیاری از افراد ناشنوا، زبان اشاره، هویت، ارتباط، آموزش و حضور اجتماعی است.
وی افزود: وقتی از رسمیت و توسعه زبان اشاره ایرانی سخن میگوییم، از یک مطالبه تشریفاتی صحبت نمیکنیم، بلکه از حق ارتباط و حق حضور اجتماعی سخن میگوییم.
هیچ خانوادهای نباید به دلیل مشکلات اقتصادی از تجهیزات توانبخشی محروم شود
رحمانی همچنین تجهیزات توانبخشی و فناوریهای ارتباطی را از دیگر مطالبات مهم جامعه ناشنوایان دانست و گفت: نباید اجازه دهیم وضعیت اقتصادی یک خانواده تعیین کند که فرزند ناشنوای آن تا چه اندازه از فرصتهای زندگی بهرهمند شود.
وی بر ضرورت غربالگری، تشخیص بهموقع و دسترسی افراد به خدمات و تجهیزات مورد نیاز تاکید کرد.
اشتغال؛ مسیر رسیدن به استقلال
مدیرکل بهزیستی مازندران با بیان اینکه بزرگترین خدمت به یک فرد توانمند، فقط پرداخت مستمری نیست؛ ایجاد فرصت برای استقلال است، گفت: فرد ناشنوا باید بتواند بر تواناییهای خود تکیه کند، شغل و درآمد داشته باشد و برای آینده خود تصمیم بگیرد.
رحمانی خواستار تبدیل موضوع اشتغال ناشنوایان از یک موضوع صرفا حمایتی به موضوعی جدی در سیاستها شد.
هیچ تصمیمی برای ناشنوایان بدون حضور خود آنان
وی بر ضرورت مشارکت مستقیم جامعه ناشنوایان در فرآیند تصمیمگیری تاکید کرد و گفت: هیچ تصمیمی برای جامعه ناشنوایان نباید بدون شنیدن نظر خود جامعه ناشنوایان گرفته شود.
رحمانی افزود: افراد ناشنوا باید در کنار مسئولان در اتاقهای تصمیمگیری، برنامهریزی و ارزیابی خدمات حضور داشته باشند. چراکه هیچکس بهتر از خود آنان مسائل این جامعه را نمیشناسد.
مناسبسازی فقط رمپ و آسانسور نیست
مدیرکل بهزیستی مازندران با اشاره به مفهوم گسترده مناسبسازی گفت: گاهی مناسبسازی را فقط در رمپ و آسانسور خلاصه میکنیم، در حالی که برای فرد ناشنوا، مناسبسازی یعنی امکان ارتباط.
وی ادامه داد: اطلاعات مهم نباید فقط به شکل صوتی ارائه شود؛ اخبار بحران، هشدارها و خدمات عمومی نیز باید برای افراد ناشنوا قابل دسترس باشد و فناوری در خدمت برابری قرار گیرد.
کار را از پشت میز نمیشود شناخت
رحمانی با تاکید بر ضرورت حضور مدیران در میدان گفت: کار را از پشت میز نمیشود شناخت. مدیر باید میان مردم باشد، مسئله را از نزدیک ببیند، با خانوادهها صحبت کند، پای حرف تشکلها بنشیند و پس از شناخت دقیق مسائل برای حل آنها تصمیم بگیرد.
وی افزود: خود را در کنار جامعه هدف و در برابر مطالبات آنان پاسخگو میدانم و تاکید کرد: نمیخواهم فقط بگویم در کنار شما هستم؛ میخواهم در میدان، برای حل مسئله کنار شما باشم.
رحمانی خاطرنشان کرد: مطالبه باید پیگیری شود، پیگیری به تصمیم برسد، تصمیم به اقدام تبدیل شود و اقدام باید در زندگی مردم دیده شود.
خطاب به جامعه ناشنوایان؛ شما برای شنیدهشدن به ترحم ما نیاز ندارید.
مدیرکل بهزیستی مازندران در بخش پایانی سخنان خود خطاب به جامعه ناشنوایان گفت: شما دیده میشوید؛ توانمندی شما دیده میشود؛ حق شما دیده میشود و مطالبه شما برای ما محترم و جدی است.
رحمانی تأکید کرد: بهزیستی مازندران در کنار جامعه ناشنوایان خواهد بود؛ نه فقط در هفته ناشنوایان، بلکه در مسیر مستمر مطالبهگری و حل مسائل آنان.
وی در پایان گفت: بیاییم از امروز نگاه جامعه به ناشنوایی را تغییر دهیم؛ از ترحم به توانمندسازی، از حمایت صرف به استقلال، از تصمیمگیری برای مردم به تصمیمگیری با مردم و از مناسبسازی نمادین به دسترسپذیری واقعی.
رحمانی سخنان خود را با این جمله به پایان رساند: شما برای شنیدهشدن به ترحم ما نیاز ندارید؛ به رسمیت شناختن حق، فراهمکردن فرصت و ایستادن کنار شما نیاز دارید.
وی همچنین خطاب به جامعه ناشنوایان تاکید کرد: من صدای شما را میشنوم؛ حق شما را میبینم؛ مطالبه شما را پیگیری میکنم و تا رسیدن به نتیجه، کنار شما میایستم.












نظر شما