سید جواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور در یادداشتی نوشت:
در روزهای اخیر خبری منتشر شد که تکان دهنده و در عین حال امید بخش بود.
در میدان امام خمینی(ره)تهران (توپخانه) موتور یک "پیک"، آتش گرفت و مردم حاضر در صحنه، خود جوش و بدون هیچ فراخوانی برای کمک به او و تهیه موتورسیکلتی جدید دست بکار شدند.
_این صحنه کوچک، روایتی بزرگ در خود نهفته دارد؛ روایتی از عبور از "من" به "ما"_
چندی پیش نیز در سازمان بهزیستی کشور، شاهد نمونهای دیگر از همین روحیه بودیم؛ اما در مقیاسی بسیار بزرگتر.
در اوج جنگ چهل روزه اخیر، میزان کمک و مشارکت مردمی با بهزیستی ۴۱۰درصد افزایش یافت و ۱۷۵۰میلیارد تومان کمک مردمی به بهزیستی رسید.
بنده، این اعداد را پدیده اجتماعی و مدیریتی می دانم؛ اینها نشان میدهند در لحظه/لحظات بحران، بخش بزرگی از جامعه بجای پناه بردن به "مسئولیت گریزی" راه "همدلی" را انتخاب کرده است.
بارها در جلسات مختلف و در یادداشت ها تأکید کردهام؛ معمولاً وقتی بحران ایجاد و اوضاع در هم میشود، افراد فقط به فکر خود هستند تا بفکر دیگران.
این یک قاعده روانشناختی و اجتماعی است که در بسیاری از جوامع دیده میشود.
اما آنچه در این دو نمونه اخیر(یکی در مقیاس حادثه ای فردی در میدان توپخانه و دیگری در مقیاس ملی در اوج جنگ)مشاهده شد، این قاعده را به چالش کشید.
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای داریم به نام _"اثر تماشاگر"؛_ یعنی هر چه شمار شاهدان یک حادثه بیشتر باشد، احتمال اینکه فرد/افراد مسئولیت شخصی برای کمک کردن احساس کنند کمتر میشود و به اصطلاح "تواکل" جای "تعاون" را میگیرد.
اما در این دو رخداد، ما شاهد معکوس شدن این اثر بودیم. مردم نه تنها مسئولیت را به گردن دیگری نینداختند، بلکه خود پیش قدم شدند. _این یعنی جامعه ما در لحظات حساس، ظرفیت بالایی برای همدلی و هم آفرینی دارد._
اینجانب، هر دوی این موضوعات را اینگونه به هم ربط میدهم؛ مردم در یک لحظه، خود را جای دیگری گذاشتند و رنج آن دیگری و دیگران را فهمیدند و صدای ایشان را شنیدند.
این یعنی سلامت یک جامعه؛ یعنی از _"مسئله خودش"_ عبور کردهایم و به _"مسئله ما"_ رسیدهایم.
این همان سرمایه اجتماعی است که اگر چه نامرئی است، اما پایه گذار هر توسعه و هر تاب آوری ملی است.
لازم است.
این را هم اضافه کنم که، چنین سرمایهای خودبهخود پایدار نمیماند؛ باید قدر این بهم پیوستگی را بدانیم و برای حفظ و تقویت آن تلاش کنیم. سازمان بهزیستی کشور، بعنوان نهاد دولتی متولی سلامت و رفاه اجتماعی خود را موظف میداند از این اعتماد مردمی، پاسداری نماید .
حالا که _جامعه ثابت کرده در لحظات سخت، "ما" را انتخاب میکند،_ وظیفه ما در بهزیستی ست که این انتخاب را ارج بگذاریم، آن را نهادینه کنیم و زمینههای تداوم آن را بیش از گذشته فراهم کنیم.
نظر شما