شهیده مدافع سلامت «منصوره حسینی» در ۲۹ شهریور ۱۳۶۶ در تهران چشم به جهان گشود. دوران ابتدایی را در تهران گذراند و سپس مقاطع راهنمایی و دبیرستان را در شهر بیرجند به پایان رساند.
این بهورز فداکار، در ۳۰ آذر ۱۳۸۸ در دانشگاه علوم پزشکی بیرجند استخدام شد و نزدیک به ۱۱ سال در سنگر بهداشت، به مردم شریف روستای «مهمویی» خدمترسانی کرد.
با شیوع بیماری کرونا، او داوطلبانه در خط مقدم نبرد با این ویروس منحوس ایستاد. سرانجام در راه دفاع از سلامت مردم، خود به این بیماری مبتلا شد و در ۲۸ مهر ۱۳۹۹ به جمع شهدای سلامت پیوست.
بخشی از وصیت نامه:
از دوستان و آشنایان طلب بخشش دارم.حلالم کنید؛ اگر خواسته یا ناخواسته شما را آزردم، مرا ببخشید.
از روی سپردههای بانکیام، به مؤسسهٔ خیریهٔ محک (مخصوص بیماران سرطانی) تهران بدهید.
در عرصهٔ بهداشت خیلی اذیت شدم. کارها خیلی سخت و زیاد بود.الان که دارم این وصیتنامه را مینویسم، نفسم خیلی تنگ است...
در مورد حقوقم: اگر توانستید، هر ماه مقداری را به بهزیستی بدهید و مقداری را هم به نیازمندان و فقیران روستا و کسانی که میدانید نیاز دارند، بپردازید.
... من همهٔ تلاشم را میکنم که زنده بمانم.
اما تقدیر چنین بود که این مدافع فداکار سلامت، خود در مسیر مبارزه با کرونا، به جمع شهدا بپیوندد.
خلاصه ای از زندگی نامه شهیده منصوره حسینی؛ مدافع فداکار سلامت
کد مطلب 204013












نظر شما