بازگشت به زمین، نگاه به قله؛ از زمین فوتبال تا صندلی دانشکده دندانپزشکی

در حاشیه مسابقات اخیر در شهر همدان، فرصتی دست داد تا با یکی از نوجوانان پرامید و پرتلاش کاروان ورزشکاران شهرستان یاسوج، سید ایلیا، به گفت‌وگو بنشینم. ایلیا متولد ۱۳۸۸ است؛ نوجوانی که در آستانه تصمیمات بزرگ زندگی‌اش، درس بزرگی از استقامت را با ما به اشتراک گذاشت.

از رؤیای سبز تا سکوی سخت‌کوشی

ایلیا فوتبال را از سال‌های دبستان (کلاس چهارم) آغاز کرد، اما مسیر او به‌سادگی بسیاری از هم‌سن‌وسال‌هایش نبود. فشار برای تمرکز بر درس، او را سال‌ها از زمین فوتبال دور کرد. با این حال، شعله این علاقه هرگز خاموش نشد. بازگشت او به ورزش، درست چند ماه پیش، مصداق این حقیقت بود که اشتیاق واقعی، راه خود را برای بازگشت پیدا می‌کند.

او می‌گوید: «به فوتسال علاقه چندانی ندارم، اما وقتی تیم نیاز به بازیکن داشت، برای حمایت از دوستانم پذیرفتم و به اردو آمدم.» این روحیه تیم‌محور و فداکاری برای اهداف جمعی، ارزشی است که فراتر از نتایج مسابقات، شایسته تقدیر است.

زخم‌های میدان، مدال‌های تجربه

خاطره بازی مقابل سپاهان اصفهان برای ایلیا، ترکیبی از پیروزی و حادثه است. زدن دو گل در آن مسابقه در کنار آسیب‌دیدگی شدید ناحیه گردن، نشان می‌دهد که ایلیا با تمام وجود در میدان حضور دارد. برای او، آن درد جسمی، مانعی برای فراموشی خاطره شیرین گلزنی نبود؛ چرا که او به سختی‌ها به چشم بخشی از مسیر نگاه می‌کند.

درس زندگی: توقف ممنوع!

پیام ایلیا برای هم‌نسلانش شفاف و جدی است: «هیچ‌وقت تسلیم نشوید.»

نگاه ایلیا به مشکلات خانوادگی و موانع زندگی، نگاهی بالغانه است. او معتقد است مشکلات وجود دارند، اما قرار نیست متوقف‌کننده باشند. این همان روحیه‌ای است که ما در بهزیستی به دنبال تقویت آن در میان جوانان هستیم؛ تاب‌آوری در برابر ناملایمات.

افق روشن؛ از زمین فوتبال تا صندلی دانشکده دندانپزشکی

ایلیا امروز در رشته تجربی تحصیل می‌کند. سرمایه‌گذاری او بر روی ابزارهای آموزشی (لپ‌تاپ)، نشان می‌دهد که او برای رؤیای دندانپزشک شدن خود برنامه‌ریزی دقیقی دارد. او با واقع‌بینی می‌داند که فوتبال حرفه‌ای در ایران مسیر پرچالشی است، اما اگر فرصتی باشد، آن را نیز دنبال خواهد کرد. حضور حمایتگرانه عمو در زندگی ایلیا، نقش مهمی در ثبات قدم او داشته و یادآور اهمیت حمایت‌های خانوادگی در پرورش استعدادهاست.

سخن آخر

میزبانی همدان برای ایلیا تجربه‌ای خوشایند بوده است. او فارغ از مطالبات رایج، با نگاهی قدرشناسانه به رویداد می‌نگرد. برای نوجوانی با این سطح از خودآگاهی و پشتکار، آینده‌ای روشن در انتظار است؛ چه در زمین فوتبال و چه در قامت یک پزشک متعهد...