از قابِ شمسایی تا رؤیای پروازِ ماهان

شروعِ ماجرای ماهان کرمانشاهی، به روزهایی برمی‌گردد که هنوز ساق‌بند و توپ‌های رنگارنگ برایش رؤیا بود؛ روزهایی که قاب تلویزیون، پنجره‌ای شد رو به دنیایی تازه. از همان‌جا که بازی‌های تیم ملی فوتسال ایران را دنبال کرد و قهرمانی آسیا و درخشش وحید شمسایی و فوتسال ایران را با چشم‌های برق‌زده تماشا کرد، علاقه‌اش به این رشته جدی‌تر شد. تماشای موفقیت فوتسال ایران برای او فقط یک مسابقه نبود؛ انگار پنجره‌ای بود به دنیایی که می‌خواست خودش هم روزی بخشی از آن باشد؛ دنیایی پر از نور، پر از تشویق و پر از امید به آینده‌ای که می‌شد ساخت.

حالا سال‌ها از آن روزها گذشته و ماهان دیگر فقط یک تماشاگر نیست؛ او خودش در قلب زمین ایستاده و تلاش می‌کند مسیر خودش را ادامه دهد؛ مسیری که امیدوار است او را به هر جایی که در ذهنش برای آینده تصور کرده، برساند. جایی که در آن، نام خودش هم روزی مانند آن قهرمانان، بلند و پرافتخار بر زبان بیفتد.

وقتی صحبت از الگوهای ورزشی می‌شود، انتخابش به یک نفر محدود نیست. می‌گوید بازیکنان خوب زیادی هستند که می‌توانند الگو باشند؛ از بازیکنان ایرانی گرفته تا ستاره‌های بزرگ فوتبال جهان. رونالدو، مسی و امباپه را نام می‌برد و معتقد است هرکدام ویژگی‌هایی دارند که می‌توان از آنها یاد گرفت؛ از سرعتِ رونالدو تا هوش بازی‌خوانیِ مسی و انفجارِ تکنیکیِ امباپه. اما برای ماهان، مسئله فقط الگو داشتن نیست؛ امکانات و فرصت تمرین هم اهمیت زیادی دارد. او به خوبی می‌داند که یک ورزشکار، پیش از آنکه روی سکو بنشیند، باید روزها و شب‌ها در زمین عرق ریخته باشد.

او از مسئولان می‌خواهد تجهیزات بیشتری در اختیارشان قرار گیرد و تمرین‌ها به روزهای نزدیک مسابقات محدود نشود. به اعتقاد او، اینکه تیم تنها یک هفته پیش از مسابقات دور هم جمع شود و تمرین کند، برای پیشرفت کافی نیست. استعداد، وقتی فقط در شلوغیِ ایام مسابقه به یاد آورده شود، هرگز به ثمر نمی‌نشیند.

او می‌خواهد بعد از بازگشت از مسابقات نیز تمرین‌ها ادامه پیدا کند و مربی در کنارشان باشد؛ تا این مسیر به یک حضور مقطعی در مسابقات محدود نشود و بتوانند واقعاً پیشرفت کنند. چراکه یک قهرمان، با سوت پایانِ یک مسابقه به پایان نمی‌رسد؛ قهرمان از فردای همان روز، در یک تمرین بی‌حاشیه و خاموش ساخته می‌شود.

ماهان از سختی‌هایی هم که در زندگی و ورزش تجربه کرده، یک درس مهم گرفته است: سختی‌ها اگرچه آسان نیستند، اما انسان را قوی‌تر می‌کنند. به باور او، اگر آدم در زندگی با سختی روبه‌رو شود، به‌تدریج یاد می‌گیرد چگونه با مشکلات کنار بیاید. سختی‌ها تجربه بیشتری به انسان می‌دهند و می‌توانند او را برای ادامه مسیر آماده‌تر کنند. گویی هر روز سخت، یک پله است؛ پله‌ای که در عین دشواری، او را به سکویِ موفقیتِ روزگارِ فردایش نزدیک‌تر می‌کند.

برای ماهان، فوتسال فقط ورزشی برای بردن یک مسابقه نیست؛ راهی برای قوی‌تر شدن و رسیدن به جایی است که هنوز برایش تلاش می‌کند؛ جایی که هر روز، با هر تمرین و هر گل، یک قدم به آن نزدیک‌تر می‌شود.

روابط عمومی بهزیستی استان همدان