به گزارش روابطعمومی و اموربینالملل سازمان بهزیستی کشور؛دکتر ابراهیم غفاری مدیرکل دفتر مشاوره و امور روانشناختی سازمان بهزیستی کشور در کارگاه تخصصی « زبان اشاره ایرانی» که از تاریخ ۲۵ تا ۲۹ مرداد ماه جاری ،ویژه مشاوران و روان شناسان منتخب سراسر کشور که در بهزیستی شهرستان تهران برگزار می شود،گفت:یکی از ضروری ترین و در عین حال مغفول مانده ترین نیازهای حوزه مشاوره و روان درمانی در کشور ماست.
وی ضمن قدردانی از همراهی های معاونت امور توانبخشی سازمان بهزیستی،شبکه ملی تشکل های مردم نهاد افراد دارای معلولیت شنوایی و همچنین بهزیستی استان تهران در برگزاری این دوره آموزشی، به تشریح ضرورت یادگیری این زبان برای روان شناسان و مشاوران پرداخت .
غفاری گفت: ارتباط ، قلب تپنده فرایند مشاوره است و بدون ارتباط موثرو عمیق هیچ مداخله درمانی ای نمی تواند به نتیجه برسد . حال تصور کنید مراجع، ناشنوایی باشد که با مشکلات جدی روانی، خانوادگی و یا فردی به مرکز مشاوره مراجعه می کند .
وی افزود:در بسیاری از موارد، او مجبور است از طریق مترجم زبان اشاره با مشاور صحبت کند. این مسئله ، هرچند ضروری و ارزشمند است، اما محدودیت های جدی ایجاد می کند از جمله حریم خصوصی مراجع به طور کامل رعایت نمی شود، ظرفیت های هیجانی ، لحن و جزئیات مهم گفتگو ممکن است از دست برود و در نهایت ، احساس شنیده شدن واقعی که پایه درمان است ، تضعیف می شود.
غفاری گفت:سوال اساسی : آیا ما به عنوان متخصصان سلامت روان ، حق داریم این فاصله ارتباطی را بپذیریم و ادامه دهیم؟ یا وقت آن رسیده است که خودمان قدم برداریم و این فاصله را کم کنیم ؟
پاسخ من روشن است. اگر مشاور بتواند به طور مستقیم و بدون واسطه با مراجع ناشنوا به زبان اشاره فارسی ارتباط برقرار کند تحولی واقعی در کیفیت خدمات رخ خواهد داد . مراجع احساس امنیت بیشتری می کند . اعتماد سریع تر شکل می گیرد و درمانگر می تواند دقیق تر و همدلانه تر وارد دنیای درونی او شود.
یادگیری زبان اشاره برای مشاوران ما، نه تنها یک مهارت ارتباطی است، بلکه یک گام اخلاقی و حرفه ای است . این مهارت به ما کمک می کند تا دسترسی برابر به خدمات روان شناختی را برای جامعه ناشنوایان فراهم کنیم و وابستگی همیشگی به مترجم را کاهش و نشان دهیم که مراکز مشاوره ما واقعا فراگیر و پاسخگو هستند.
این پیام ماست ؛ ما آماده ایم تا فاصله ها را برداریم.
نظر شما