به گزارش خبرنگار روابط عمومی و امور بین الملل سازمان بهزیستی کشور، امروز ایران در آستانه یکی از همین تحولات بزرگ قرار گرفته است. شاید ظاهر ماجرا فقط افزایش تعداد سالمندان باشد اما در واقع این مسئله میتواند ساختار اقتصاد، نظام سلامت، بازار کار، رفاه جامعه و حتی مناسبات خانوادگی را تغییر دهد.
نرخ باروری کل کشور در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ به ترتیب حدود ۱.۵، ۱.۶ و ۱.۳ فرزند به ازای هر زن بوده است و این نشان میدهد نرخ باروری در سال ۱۴۰۳ به سناریوی بدبینانه مرکز آمار ۱.۳ فرزند بسیار نزدیک شده و از سناریوی محتمل فاصله گرفته است. پژوهشگران این موضوع را نشانهای از شتاب گرفتن کاهش باروری فراتر از پیشبینیهای رسمی میدانند.
بررسی آمارهای ثبت احوال نیز همین روند را تأیید میکند. طبق دادههای ارائهشده در پژوهش، در سال ۱۴۰۳ تعداد ۹۷۹ هزار و ۹۲۹ تولد در کشور ثبت شده در حالی که تعداد فوتیها به ۴۵۸ هزار و ۸۷۳ نفر رسیده است. این روند در سال ۱۴۰۴ نیز ادامه یافته و تعداد موالید برای نخستین بار به کمتر از ۹۰۰ هزار نفر کاهش یافته است و این از نگاه پژوهشگران، زنگ خطری جدی برای آینده جمعیتی کشور محسوب میشود.
اگر باروری در سطح حدود ۱.۳ فرزند تثبیت شود، کشور زودتر از آنچه در سناریوهای رسمی پیشبینی شده بود وارد مرحله سالمندی شدید خواهد شد و حتی ممکن است پیش از افق ۱۴۳۰ وارد دوره کاهش مطلق جمعیت شود و این میتواند زمان مواجهه کشور با چالشهایی مانند افزایش بار تکفل سالمندان، فشار بر منابع عمومی و کاهش نیروی کار را به شکل محسوسی جلو بیندازد.
نظر شما