بایدها و نبایدهای امدادرسانی از منظر روان‌شناسی

به گزارش روابط عمومی اداره کل بهزیستی استان همدان، در راستای ارتقای آگاهی امدادرسانان و افزایش کیفیت حمایت‌های روانی از آسیب‌دیدگان، بروشور آموزشی «آنچه یک امدادرسان از منظر روان‌شناختی باید بداند» منتشر شد. این بروشور به بیان مهم‌ترین بایدها و نبایدهای رفتاری در مواجهه با افراد آسیب‌دیده پرداخته و نکات کاربردی در زمینه ایجاد آرامش، تقویت امید و حمایت روانی از افراد در شرایط بحران ارائه می‌کند.

در ادامه متن کامل را می‌خوانید.

آنچه که یک امداد رسان از منظر روانشناختی باید بداند

بایدها:

• به افراد کمک کنید نیازهای پایه و اولیه خود مانند غذا، سرپناه و خدمات پزشکی را تامین کنند. اطلاعات درست و آسان به افراد در مورد چگونگی رفع این نیازها بدهید (فراهم کردن امنیت و حمایت).

• به افرادی که تمایل دارند در مورد حادثه اتفاق افتاده و احساساتشان با شما صحبت کنند گوش دهید (فراهم کردن آسودگی و آرامش).

• با افراد مهربان و دوستانه رفتار کنید، حتی اگر که آنها شما را نپذیرند (فراهم کردن آسودگی).

• اطلاعات درست و دقیقی در مورد حادثه و آسیب و اقداماتی که در حال انجام است ارائه دهید. این کار می‌تواند به دیگران کمک کند که شرایط را بهتر بفهمند (کمک به آسودگی).

• به افراد کمک کنید با دوستان و آشنایانشان ارتباط برقرار کنند (ارتباط با دیگران).

• افراد خانواده و دوستان هم جمع کنید. در صورت امکان شرایطی فراهم نمایید تا کودکان، به والدین و یا عضو نزدیک از اعضای خانواده‌شان بازگردند (ارتباط با دیگران).

• پیشنهادات عملی و امکان پذیر برای اجرای کارهایی که بتواند خودکارآمدی را افزایش دهد ارائه دهید (افزایش خودکارآمدی).

• به افراد کمک کنید تا نیازهایشان را تامین کنند (افزایش خودکارآمدی).

• مکانهای ارائه دهنده انواع خدمات دولتی و غیردولتی را به مردم آسیب‌دیده معرفی کنید (امیدواری).

نبایدها:

• آسیب دیدگان را مجبور نکنید که در مورد داستان خود و اتفاقاتی که پیش آمده بخصوص در مورد جزئیات ماجرا صحبت کنند، چراکه این کار ممکن است سبب کاهش خونسردی و آرامش افرادی گردد که تمایل ندارند جزئیات زندگی خود را با دیگران بازگو کنند.

• به افراد نگویید که در حال حاضر چه کاری باید انجام دهند یا چگونه فکر کنند، با چه احساسی داشته باشند، یا اینکه چرا باید کاری را باید انجام بدهند. این کار باعث کاهش خودکارآمدی و افزایش احساس گناه می‌شود.

• به افراد نگویید که شما به رفتارها و باورهایشان دچار شک و تردید و غالب شدید. این موضوع باعث کاهش خودکارآمدی افراد می‌شود.

• از دادن وعده‌های قابل اجرا نیست، قول‌هایی که اجرا نشوند منجر به کاهش امیدواری در فرد می‌شود.

• از خدمات موجود و فعالیتهای انجام شده انتقاد نکنید چرا که منجر به کاهش امیدواری و آرامش افراد می‌شود.

سازمان بهزیستی شهرستان ملایر

مرکز خدمات

مثبت زندگی با کد 4003