ولادت خورشیدی که هرگز غروب نکرد

سوم شعبان آمد و آسمان مدینه شکفت. بوی عصمت در کوچه‌های شهر پیچید و خانه‌ی فاطمه (س) غرق نور شد. زاده‌ای پا به جهان نهاد که نامش «حسین» بود؛ همان که قرار است آیینه‌ی عزت، فداکاری و عشق بی‌پایان شود. از همان نخستین لحظات، پیامبر (ص) او را «سرور جوانان بهشت» خواند و تاریخ، خود را برای رویدادی بی‌نظیر آماده کرد.